நாய் என்னைத் துரத்திய அந்த ஒரு முறை! 🐕

இன்று நாம் சங்கீதம் 23-ன் இறுதி மற்றும் எனக்கு மிகவும் பிடித்தமான வசனத்திற்கு வந்திருக்கிறோம்:

"என் ஜீவனுள்ள நாளெல்லாம் நன்மையும் கிருபையும் என்னைத் தொடரும்; நான் கர்த்தருடைய வீட்டிலே என்றென்றைக்கும் வாசமாயிருப்பேன்." – சங்கீதம் 23:6

இதற்குள் செல்வதற்கு முன், எனக்கு ஒரு பழைய ஞாபகம் வருகிறது. நான் மும்பை வீதிகளில் நடந்து கொண்டிருந்தபோது, இரண்டு வெறிபிடித்த தெரு நாய்கள் என்னைத் துரத்தின. அப்போது எனக்கு 8 அல்லது 10 வயது இருக்கும். அந்த நாய்கள் சத்தமாக குரைத்துக்கொண்டு என்னை நோக்கி வேகமாக ஓடி வந்தன. நான் பயத்தில் கத்திக்கொண்டே என்னால் முடிந்தவரை வேகமாக ஓடினேன். நல்லவேளையாக என் அப்பா அருகில் இருந்தார். அவர் செய்து கொண்டிருந்த வேலையை அப்படியே போட்டுவிட்டு என்னைக் காப்பாற்ற ஓடி வந்தார். அவர் அந்த நாய்களை உதைத்து விரட்டிவிட்டு, என்னை அப்படியே தன் தோள்மேல் தூக்கிக்கொண்டார்.

நான் ஏன் இந்த கதையைச் சொல்கிறேன்? இதற்கும் சங்கீதம் 23-க்கும் என்ன சம்பந்தம்? சொல்கிறேன் கேளுங்கள்.

வேதாகமம் முதலில் ஆங்கிலத்திலோ தமிழிலோ எழுதப்படவில்லை. 'என்னைத் தொடரும்' என்று தாவீது பயன்படுத்திய மூல எபிரேய (Hebrew) வார்த்தைக்கு, சாதாரணமாகப் பின்தொடர்வதை விட மிக ஆழமான அர்த்தம் உண்டு.

அந்த வார்த்தை "rāḏap̄". இதற்குத் துரத்துவது, விடாமல் பின்தொடர்வது அல்லது ஒரு நாய் துரத்துவதைப் போலத் துரத்துவது என்று அர்த்தம்.

இப்போது தொடர்பு புரிகிறதா? 😉

தேவனுடைய நன்மையும் கிருபையும் நம்மைச் சாதாரணமாகப் பின்தொடர்வதில்லை; அவை ஒரு நாய் தன் இரையைத் துரத்துவதை போல நம்மை விடாமல் துரத்துகின்றன. என் அப்பா விரட்டியடித்த தெரு நாய்களைப் போல அல்லாமல், தேவனுடைய அன்பு நம்மைத் துரத்துவதை நிறுத்த நம்மால் எதையுமே செய்ய முடியாது.

பவுல் எழுதியது போல:

"ஆக்கினைக்குள்ளாகத் தீர்க்கிறவன் யார்? உமதுநிமித்தம் எந்நேரமும் கொல்லப்படுகிறோம், அடிக்கப்படும் ஆடுகளைப்போல எண்ணப்படுகிறோம்…. மரணமானாலும், ஜீவனானாலும், தேவதூதர்களானாலும், அதிகாரங்களானாலும், வல்லமைகளானாலும் நிகழ்காரியங்களானாலும், வருங்காரியங்களானாலும், உயர்வானாலும், தாழ்வானாலும், வேறெந்தச் சிருஷ்டியானாலும் நம்முடைய கர்த்தராகிய கிறிஸ்து இயேசுவிலுள்ள தேவனுடைய அன்பைவிட்டு நம்மைப் பிரிக்கமாட்டாதென்று நிச்சயித்திருக்கிறேன்." – ரோமர் 8:35, 38-39