விவிலியத்தின் ஒரு வியக்கத்தக்க வெற்றி வீரன்!

என் சகோதரியின் மூத்த மகன் ஆக்சலுக்கு (Axl) மூன்று வயதாக இருந்தபோது, தன் அப்பாவுடன் சேர்ந்து தாவீது மற்றும் கோலியாத் கதையை நடித்துப் பார்ப்பதுதான் அவனுக்கு மிகவும் பிடித்தமான வேலை. அவனுடைய அப்பா கோலியாத் போல வேடமிட்டு, "நீ தடியும் கல்லும் எடுத்துக்கொண்டு என்னிடத்தில் வர நான் என்ன நாயா?" என்று சத்தமிடுவார் (1 சாமுவேல் 17:43). அதற்கு ஆக்சல், "நீ பட்டயத்தோடும் ஈட்டியோடும் என்னிடத்தில் வருகிறாய், நானோ சேனைகளின் கர்த்தருடைய நாமத்திலே வருகிறேன்" (1 சாமுவேல் 17:45) என்று சொல்லிக்கொண்டே, தன் அப்பா மீது கல்லை எறிவது போல பாவனை செய்வான். உடனே என் மைத்துனர் அப்படியே தத்ரூபமாகத் தரையில் விழுவார். அதைப் பார்த்து ஆக்சல் உற்சாகத்தில் குதித்துச் சத்தமிடுவான். இதையே அவன் சளைக்காமல் மீண்டும் மீண்டும் செய்துகொண்டே இருப்பான்.

நான் ஏன் இதைப் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்? ஏனென்றால், விவிலியத்திலேயே மிகவும் புகழ்பெற்ற கதைகளில் ஒன்றான தாவīது மற்றும் கோலியாத் கதையைத் தான் இந்த வாரம் நாம் பார்க்கப் போகிறோம்.

இது ஒரு சாதாரண சிறுவன் மாபெரும் வீரனாக மாறிய கதை: ஒரு சிறிய மேய்ப்பன் சிறுவன், ஒரு இராட்சத மனிதனை வெறும் கவணையும் கல்லையும் கொண்டு வீழ்த்தியக் கதை.

இந்தக் கதை நமக்கு மிகுந்த ஊக்கமளிக்கிறது: நம் வாழ்விலும் நாம் பல 'இராட்சத' பிரச்சனைகளை எதிர்கொள்கிறோம். தாவீது கோலியாத்தை வீழ்த்த தேவன் உதவினார் என்றால், மலை போன்ற நமது பிரச்சனைகளை எதிர்கொள்ளவும் ஜெயிக்கவும் அவர் நமக்கும் உதவுவார்.

ஆனால், வேதாகமத்தின் அழகு என்னவென்றால், நாம் மேலோட்டமாகப் பார்ப்பதை விடவும் ஆழமான பல பாடங்கள் அதில் மறைந்திருக்கும்.

உதாரணமாக, கோலியாத் "இஸ்ரவேலின் படைகளை" நிந்தித்ததாகச் சொன்னபோது (1 சாமுவேல் 17:10), தாவீது அதை "ஜீவனுள்ள தேவனுடைய படைகளை" நிந்தித்ததாகவே கருதினான் (1 சாமுவேல் 17:26). இது கோலியாத்தின் ஏளனத்தைக் கேட்டு தாவீது ஏன் அவ்வளவு கோபமடைந்தான் என்பதை விளக்குகிறது. அவன் தன் மக்களை மட்டும் அவமதிக்கவில்லை; அவன் தன் தேவனையே அவமதிப்பதாகத் தாவீது உணர்ந்தான்.

தேவன் மீது தாவீது கொண்டிருந்த ஆழ்ந்த அன்பு இங்கே வெளிப்படுகிறது. தாவீதின் குணம், அவனுடைய பலவீனங்கள் மற்றும் தவறுகளை பற்றிப் பேச நிறைய இருந்தாலும், ஆரம்பம் முதல் இறுதி வரை அவனுடைய வாழ்க்கையில் ஒரு விஷயம் மிகத் தெளிவாகத் தெரிந்தது. அவன் தேவன் மீது மிகுந்த வைராக்கியம் கொண்ட அன்பைச் செலுத்தினான், அதுவே அவனைப் பெரிய காரியங்களைச் செய்யத் தூண்டியது.

என்னுடன் இணைந்து ஜெபிப்பீர்களா?

ஜெபம்: பரலோகப் பிதாவே, தாவீது உம்மேல் வைத்திருந்ததை போன்ற அதே அன்பையும் வைராக்கியத்தையும் என் இருதயத்திலும் நிரப்புவீரா? தாவீதைப் போல, நானும் உம்மை நேசிப்பவனாகவும்/நேசிப்பவளாகவும், உமக்கு எதிராக எழும்பும் காரியங்களை எதிர்த்து நிற்கும் தைரியம் கொண்டவராகவும்/கொண்டவளாகவும் அறியப்பட விரும்புகிறேன். இயேசுவின் நாமத்தில் வேண்டுகிறேன் பிதாவே, ஆமென்.