வரிகள் எழுத முடியாத ஒரு பாடலாசிரியர் 🤔

இந்தத் தொடரின் இறுதி நாளுக்கு உங்களை வரவேற்கிறேன்; கடந்த நாட்களில் ஒவ்வொரு நாளும் எனது பாடல்களுள் ஒன்றின் பின்னணியில் உள்ள இதயத்தையும் அர்த்தத்தையும் உங்களுடன் பகிர்ந்து கொண்டேன். இன்று, எனது சமீபத்திய பாடலான 'Mahan'-ன் பின்னணியில் உள்ள கதையைப் பகிர்ந்து கொள்வதன் மூலம் இந்தப் பயணத்தை நிறைவு செய்கிறேன்.

ஓராண்டிற்கு முன்பு எங்கள் மகன் ஜாக் (Zac) காலமான பிறகு நான் எழுதிய முதல் பாடல் இதுவாகும். சொல்லப்போனால், டிசம்பர் 2020-ல் அவன் நோய்வாய்ப்பட்ட பிறகு நான் எழுதிய முதல் பாடலே இதுதான். ஐந்து நீண்ட ஆண்டுகளாக, உத்வேகம் தரும் ஊற்று முற்றிலும் வறண்டு போனது போல உணர்ந்தேன். நான் சில பாடல்களை இணைந்து எழுதினேன், சில திட்டங்களில் பங்கேற்றேன், சிலவற்றை மொழிபெயர்த்தேன் மற்றும் பழைய பதிப்புகளை வெளியிட்டேன்; ஆனால் என்னால் உண்மையான புதிய மற்றும் புத்துணர்ச்சியான எதையும் உருவாக்க முடியவில்லை, எழுதும் திறனும் மறைந்துவிட்டது போலத் தோன்றியது.

நிச்சயமாக, ஜாக்கைப் பராமரிப்பது இரவும் பகலும் முழுமையாக என்னை ஆக்கிரமித்திருந்தது, அதனால் அமர்ந்து எழுதுவதற்கு எனக்கு நேரம் கிடைக்கவில்லை என்பது ஒரு காரணம், ஆனால் பிரச்சனை அதைவிட ஆழமானது.

திடீரென்று, தேவனைப் பற்றி நான் அறிந்திருந்த மற்றும் நம்பியிருந்த அனைத்தும், எனது விசுவாசத்தின் முழு அடித்தளமும் அசைக்கப்பட்டது, ஏனெனில் நாங்கள் அத்தகைய ஒரு புயலில் சிக்கிக்கொண்டோம்.

ஜாக் நோய்வாய்ப்படுவதற்கு முன்பு, தேவனைத் துதிப்பது இயல்பாகவே வந்தது; அவர் செய்த அனைத்திற்காகவும் எனது இதயம் நன்றியுணர்வால் நிரம்பி வழிந்தது. ஆனால் எங்கள் வாழ்க்கை ஒரு பயங்கரமான கனவுக்குள் தள்ளப்பட்டபோது, துதிப்பது என்பது வேதனையான மற்றும் சிக்கலான ஒன்றாக மாறியது. சுகப்படுத்தாத ஒரு சுகமளிப்பவரிடமோ அல்லது பாதுகாக்காத ஒரு பாதுகாவலரிடமோ நீங்கள் எப்படி உங்கள் குரலை உயர்த்திப் பாடுவீர்கள்? வார்த்தைகள் ஏதுமின்றி நான் தவிப்பதைப் போல உணர்ந்தேன்.

ஜாக் (Zac) காலமான பிறகு, நாங்கள் ஆழ்ந்த துக்கத்தின் காலத்திற்குள் நுழைந்தோம். இருப்பினும் அந்த இருளிலும், எங்கள் பயணம் முழுவதிலும் தேவன் எவ்வளவு உண்மையுள்ளவராக இருக்கிறார் என்பதை நான் காணத் தொடங்கினேன். எங்கள் மகன் இப்போது இயேசுவோடு ஓய்வெடுக்கிறான், வேதனையிலிருந்து விடுபட்டு, துன்பங்களிலிருந்து விடுபட்டு, நித்திய அமைதியில் அணைக்கப்பட்டிருக்கிறான் என்பதை அறிவது எவ்வளவு பெரிய ஆசீர்வாதம்.

துதிக்கும் வார்த்தைகள் மீண்டும் எனக்குள் ஊற்றெடுக்கத் தொடங்கி ஒரு பாடலாக மாறியது: 'Mahan'.

நமது தேவன் எவ்வளவு பெரியவர் மற்றும் மாறாதவர் என்பதற்கு இது ஒரு சாட்சியாகும். நமது சூழ்நிலைகள் சில நேரங்களில் அதைத் தெளிவாகப் பார்க்க முடியாமல் நம்மைத் தடுக்கலாம், ஆனால் அவருடைய மகத்துவம் ஒருபோதும் முடிவடைவதில்லை.

இந்தப் பாடலின் மூலம் தேவனைத் துதித்து இந்த வாரத்தை நிறைவு செய்ய நான் உங்களை ஊக்குவிக்கிறேன்!