உயிரே போய்விடும் அளவிற்கு உங்களுக்கு எப்பொழுதாவது கோபம் வந்ததுண்டா? 😡

ஜெபிப்பதில் திறமை கொண்டவர்களையும், தேவனிடம் தங்கள் எண்ணங்களை வெளிப்படுத்தும்போது அவற்றிற்கு அழகான வார்த்தைகளைத் தரும் நபர்களையும் நான் வியக்கிறேன்; அத்தகைய அழகான, நேர்த்தியான ஜெபங்களைக் கேட்பதை நான் நேசிக்கிறேன்.

இத்தகைய மெருகூட்டப்பட்ட, "பரிசுத்தமான" ஜெபங்களை மட்டுமே பிரத்தியேகமாகச் செய்ய வேண்டும் என்று நாம் ஆசைப்படலாம், ஆனால் எல்லா ஜெபங்களும் ஒரு கவிதையாக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

தேவனை நோக்கி எடுக்கப்பட்ட வெளிவேஷமற்ற, திருத்தப்படாத அல்லது கோபமான வார்த்தைகளைக் கொண்ட "பரிசுத்தமற்ற" ஜெபங்களுக்கு ஏராளமான உதாரணங்களை நாம் வேதாகமத்தில் காணலாம்.

இங்கே இதிலுள்ள அழகு என்னவென்றால்: தேவன் அதைப் பொருட்படுத்துவதில்லை. மீண்டும் மீண்டும், தேவன் அந்த "கோபமான ஜெபவீரரை" அவருடைய உணர்ச்சிகளின் நடுவிலேயே சந்திக்கிறார்.

இதற்கு ஒரு சிறந்த உதாரணம் தீர்க்கதரிசியான யோனா. ஏதோ ஒரு காரணத்திற்காக, நினிவேக்குச் சென்று அந்த நகரத்திற்கு எதிராகத் தீர்க்கதரிசனம் சொல்ல வேண்டும் என்ற தேவனுடைய கட்டளையைப் பற்றி அவர் மகிழ்ச்சியடையவில்லை (யோனா 1). அவர் இறுதியாகக் கீழ்ப்படிந்தபோது, தேவன் யோனா மூலம் வல்லமையாகச் செயல்பட்டார், ஒரு முழு நகரமும் இரட்சிக்கப்பட்டது! இது கொண்டாட்டத்திற்குரிய ஒரு விஷயம் என்று நீங்கள் நினைக்கலாம்... ஆனால் யோனாவிற்கு அப்படி இருக்கவில்லை.

தேவன் தான் எச்சரித்தது போல நினிவேயை அழிக்காததால் அவர் தேவன் மீது மிகுந்த கோபம் கொண்டு (இதை நான் சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன்), "நீர் இப்படித்தான் செய்வீர் என்று எனக்குத் தெரியும்அந்ளறிாதத்துப்பத்துபது, அதனால்தான் நான் முதலிலேயே வர விரும்பவில்லை!" என்று கூறினார் (யோனா 4:2).

யோனா ஒரு படி மேலே சென்று: “நான் மரணபரியந்தமும் எரிச்சலாயிருக்கிறது நல்லதுதான்” என்று கூறுகிறார் (யோனா 4:9).😲

ஆனால் யோனாவின் இந்த ஆத்திரத்தையோ அல்லது அவரது தற்கொலை எண்ணத்தையோ கண்டு தேவன் திகைக்கவில்லை. அவர் தனது மிகுந்த இரக்கத்தினால் அவரிடம் கேட்கிறார்:

“நீ எரிச்சலாயிருக்கிறது நல்லதோ?” […] “வலதுகைக்கும் இடதுகைக்கும் வித்தியாசம் அறியாத இலட்சத்து இருபதினாயிரம்பேருக்கு அதிகமான மனுஷரும் அநேக மிருகஜீவன்களும் இருக்கிற மகா நகரமாகிய நினிவேக்காக நான் பரிதபியாமலிருப்பேனோ?” – யோனா 4:4,11 

தேவன் யோனாவை அவரது உணர்ச்சிகளுக்காகக் கண்டிக்கவோ அல்லது தண்டிக்கவோ இல்லை; அவர் நியாயமற்ற முறையில் நடந்து கொண்டதற்காக அவரை அவர் கைவிடவில்லை. ஆனால் ஒரு நண்பனைப் போலவே, தேவன் அவரோடு நியாயவாதம் செய்கிறார்.

தேவன் மீது கோபப்படுவது தவறில்லை, அவரால் அதைத் தாங்க முடியும். ஆனால் அந்த உணர்ச்சிகளை அவரிடமே நேராகக் கொண்டு செல்லுங்கள், அவற்றுடன் தனியாகத் தவிக்காதீர்கள்.

உங்களுக்கு அவர் அளிக்கும் பதில் உங்களை ஆச்சரியப்படுத்தலாம்.