அந்த உணர்வு எனக்கு மிக நன்றாகவே தெரியும்!

ஈஸ்டர் (உயிர்த்தெழுதல் ஞாயிறு) பண்டிகையை முன்னிட்டு இந்த இரண்டு வாரங்களில், இயேசு சிலுவையில் சொன்ன கடைசி ஏழு வார்த்தைகளை நாம் சிந்தித்து வருகிறோம். இதுவரை இரண்டு வார்த்தைகளை நாம் பார்த்துள்ளோம், இன்று ஆறாம் நாளில், இயேசு சிலுவையில் இருந்தபோது சொன்ன மூன்றாவது காரியத்தைக் கவனிப்போம்:

இயேசு தம்முடைய தாயையும் அருகே நின்ற தமக்கு அன்பாயிருந்த சீஷனையும் கண்டு, தம்முடைய தாயை நோக்கி:

"ஸ்திரீயே, அதோ, உன் மகன் என்றார். பின்பு அந்தச் சீஷனை நோக்கி: அதோ, உன் தாய் என்றார். அந்நேரமுதல் அந்தச் சீஷன் அவளைத் தன்னிடமாய் ஏற்றுக்கொண்டான்" – யோவான் 19:26-27

இந்தக் கதையில் இயேசுவின் தாயாகிய மரியாளை நினைக்கும்போது என் இதயம் உடைகிறது. எந்தப் பெற்றோரும் தங்கள் பிள்ளை இறப்பதைப் பார்க்க வேண்டிய சூழல் வரக்கூடாது. அந்த உணர்வை நான் நன்கு அறிவேன்.💔

மரியாள் தனது அருமை மகன் உயிருக்குப் போராடிக்கொண்டிருப்பதையும், அவர் மிகக் கொடுமையான மரணத்தை அனுபவிப்பதையும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போது, அவர் அவளிடம் பேசுகிறார்.

இயேசு மரியாளிடம், "ஸ்திரீயே, அதோ, உன் மகன்" என்றும், யோவானிடம், "அதோ, உன் தாய்" என்றும் சொல்லும்போது, மரியாளை யோவான் கவனித்துக்கொள்வதற்கான ஏற்பாட்டை அவர் செய்கிறார். அந்த நேரத்தில் இயேசுவின் வளர்ப்புத் தந்தையான யோசேப்பு ஏற்கனவே மரித்துவிட்டிருந்தார். எனவே, மூத்த மகன் என்ற முறையில், வயதான தனது விதவைத் தாயைக் கவனித்துக்கொள்வது இயேசுவின் கடமையாக இருந்தது.

தமது மிகக் கடுமையான வேதனையின் மத்தியிலும், தமது உயிருக்காகப் போராடிக்கொண்டிருந்த வேளையிலும், இயேசுவின் சுயநலமற்ற அன்பு மீண்டும் ஒருமுறை வெளிப்படுகிறது. தமக்கு இருந்த தாங்க முடியாத வலியை விட, தமது தாயின் நலனில் அவர் அதிக அக்கறை காட்டினார்.

இதில் ஒரு அழகான பாடம் இருக்கிறது: நம்முடைய சொந்த வேதனையில் நாம் எந்தளவிற்கும் மூழ்கிவிடக்கூடாது என்றால், மற்றவர்களின் வலியை நம்மால் கவனிக்க முடியாத நிலைக்கு நாம் தள்ளப்படக்கூடாது.

நம் அனைத்து வாழ்க்கையிலும் பல காரியங்கள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன. நம்மைச் சுற்றியுள்ளவர்கள் எதை அனுபவிக்கிறார்கள் என்பதைக்கூடப் பார்க்க முடியாத அளவுக்கு, நாம் நம்முடைய சொந்த உலகம், சொந்தப் போராட்டங்கள் மற்றும் சொந்தச் சூழ்நிலைகளில் மூழ்கிவிடும் போக்கு நமக்கு இருக்கிறது.

இன்று உங்களைச் சுற்றியுள்ளவர்களில் யாராவது காயப்பட்டிருக்கலாம், துன்பப்படலாம் அல்லது கவனிப்பு தேவைப்படலாம் என்பதில் சந்தேகமில்லை. உங்கள் சொந்தக் கவலைகளை ஒரு நிமிடம் ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு தேவனிடம் கேளுங்கள், "நான் யாரையாவது கவனிக்க வேண்டும் என்று நீர் விரும்புகிறீரா?" என்று. அவர்களைத் தொடர்புகொள்ளுங்கள்.