மீண்டும் மீண்டும் நன்மைகளைத் தந்துகொண்டேயிருந்த ஒரு பரிசு

பண்டைய இஸ்ரவேலில் ஒரு விதவையாக இருப்பதை கற்பனை செய்து பாருங்கள். உங்கள் கணவர் இறந்துவிட்டார். உங்களுக்கு இரண்டு மகன்கள் இருக்கிறார்கள், ஆனால் அவர்களைப் பராமரிக்க உங்களிடம் வழியில்லை.

ஒரு நாள், உங்கள் வீட்டில் அமர்ந்து, எப்படிப் பிழைப்பது என்று யோசித்துக் கொண்டிருக்கும்போது, ​​கதவைத் தட்டும் சத்தம் உங்களை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்குகிறது. நீங்கள் கதவைத் திறக்க, கோபமாகவும் மிரட்டலாகவும் ஒரு கடன் கொடுத்தவர் நிற்கிறார். உங்கள் கடனை வசூலிக்க வந்திருப்பதாக அவர் கூறுகிறார். ஆனால் ஒரு சிக்கல்: உங்களிடம் பணமில்லை.

செலுத்த வழியும் இல்லை. இப்போது, ​​கடன் திருப்பிச் செலுத்தப்படும் வரை, உங்கள் ஒரே பிள்ளைகளான உங்கள் மகன்களை அடிமைகளாகப் பிடித்துச் செல்ல அவர்கள் விரும்புகிறார்கள்.

நீங்கள் எப்படி உணர்வீர்கள்? உதவியற்றவராகவா? பயந்தவராகவா? விரக்தியடைந்தவராகவா?

வேதாகமத்தில் ஒரு பெண் தன்னை இந்தச் சூழ்நிலையில்தான் காண்கிறாள். அவள், ஒரு காலத்தில் எலிசா தீர்க்கதரிசிக்குப் பணிபுரிந்த ஒருவரின் விதவை. தன் உடலில் உடுத்தியிருந்த ஆடையையும், தன் பிள்ளைகள் மீதான அன்பையும் தவிர வேறு எதுவும் இல்லாத நிலையில், அவளால் சிந்திக்க முடிந்த ஒரே காரியத்தைச் செய்கிறாள்: அவள் தேவனுடைய தீர்க்கதரிசியான எலிசாவைத் தேடிச் செல்கிறாள்.

“உமது அடியானாகிய என் புருஷன் இறந்துபோனான்; உமது அடியான் கர்த்தருக்குப் பயந்து நடந்தான் என்பதை அறிவீர்; கடன் கொடுத்தவன் இப்போது என் இரண்டு குமாரரையும் தனக்கு அடிமைகளாக்கிக்கொள்ளவந்தான் என்றாள்..” – 2 இராஜாக்கள் 4:1 

இந்த விரக்தியான தருணத்தில், எலிசா அனுதாபம் காட்டுவதாகத் தெரியவில்லை. அவளுடைய கடனை அடைப்பதாகவோ, அல்லது அவளுடைய நம்பிக்கையற்ற சூழ்நிலையிலிருந்து அவளை மீட்பதாகவோ அவர் வாக்குறுதி அளிக்கவில்லை. மாறாக, அவர் அவளிடம் ஒரே ஒரு எளிய கேள்வியைக் கேட்கிறார்:

“உங்கள் வீட்டில் என்னென்ன இருக்கிறது?”

“அதற்கு அவள்: ஒரு குடம் எண்ணெய் அல்லாமல் உமது அடியாளுடைய வீட்டில் வேறொன்றும் இல்லை என்றாள்.”  (2 இராஜாக்கள் 4:2) 

அதன் சிறிய அளவைக் கண்டு எலிசா மனம் தளர்ந்ததாகத் தெரியவில்லை. மாறாக, அவர் அவளுக்கு அறிவுறுத்துகிறார்: 

“நீ போய், உன்னுடைய அயல்வீட்டுக்காரர் எல்லாரிடத்திலும் அநேகம் வெறும்பாத்திரங்களைக் கேட்டுவாங்கி, உள்ளேபோய், உன் பிள்ளைகளுடன் உள்ளே நின்று கதவைப் பூட்டி, அந்தப் பாத்திரங்கள் எல்லாவற்றிலும் வார்த்து, நிறைந்ததை ஒரு பக்கத்தில் வை என்றான்.” 2 இராஜாக்கள் 4:3-4

அந்தப் பெண் தனக்குச் சொல்லப்பட்டபடியே செய்கிறாள், ஒவ்வொரு முறை ஊற்றும்போதும் எண்ணெய் வழிந்துகொண்டே இருந்தது. அது தீர்ந்துபோகவே இல்லை. ஜாடி ஜாடியாக நிரம்பியது. அவள் ஊற்ற ஊற்ற, எண்ணெய் பெருகிக்கொண்டே போனது. இறுதியாக, எல்லா ஜாடிகளும் நிறைந்ததும், எண்ணெய் வழிவது நின்றது.

அவளுடைய அற்புதம் முழுமையடைந்தது. அவளுடைய மகன்கள் காப்பாற்றப்பட்டனர். கடன் அடைக்கப்பட்டது.

“உங்களிடம் என்ன இருக்கிறது?” எலிசாவின் கேள்வி கவனத்தை ஈர்க்கிறது.

நம்மிடம் இல்லாதவற்றின் மீது கவனம் செலுத்துவதற்குப் பதிலாக, எவ்வளவு சிறியதாகத் தோன்றினாலும், நம்மிடம் உள்ளவற்றைக் கருத்தில் கொள்ளுமாறு தேவன் நம்மிடம் கேட்கிறார். 

பெரும்பாலும், நாம் வாழ்க்கையை ஒருவித பற்றாக்குறை உணர்வுடனே நான் அணுகுகிறோம்:

• என்னிடம் போதுமான பணம் இல்லை.
• எனக்கு சரியான திறன்கள் இல்லை.
• எனக்கு நேரமில்லை.
• எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை.

எண்ணெய் எப்படிப் பெருகும் என்று அந்த விதவைக்குத் தெரியாது. அது பெருகுமா என்பதைக் கூட அவள் தெரிந்திருக்கவில்லை. ஆனால், எதையும் புரிந்துகொள்ளாமலேயே அவள் காட்டிய கீழ்ப்படிதல், ஆண்டவரின் அற்புதத்திற்கான கதவைத் திறந்தது.