இது தீவிரமானது

மற்றவர்களின் முன்னிலையில் உன்னை இன்னும் சிறந்தவராகக் காட்டிக்கொள்ள நீ எப்போதாவது முயல்கிறாயா? நான் நிச்சயமாக அதைச் செய்கிறேன். நாம் எல்லாரும் அதைச் செய்வதில்லையா? மற்றவர்கள் நம்மைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறார்கள் என்று கவலைப்படுவது மனித இயல்பு என்றே நான் நினைக்கிறேன். ஆனால் சிலர் அதை மிகத் தொலைவாக கொண்டு சென்று, மற்றவர்களிடம் அல்லது தேவனிடமே கூட பொய் சொல்லும் அளவிற்குச் செல்கிறார்கள்.

அப்போஸ்தல நடபடிகள் 5-இல் இதற்கான ஒரு உதாரணத்தைக் காண்கிறோம். அனனியாவும் சப்பீராளும் ஒரு நிலத்தை விற்று, வந்த தொகை முழுவதையும் சபைக்குக் கொடுப்பது போல நடிக்கிறார்கள், ஆனால் ரகசியமாகத் தங்களுக்கு என்று ஒரு பகுதியை வைத்துக் கொள்கிறார்கள். அதுவே ஒரு பிரச்சினையாக இருக்கவில்லை. அந்தப் பணம் அவர்களுடையது தான் என்பதைப் பேதுரு தெளிவுபடுத்துகிறார்.

உண்மையான பிரச்சினை அவர்களுடைய பொய் தான். அவர்கள் சீஷர்களை விட இன்னும் ஆவிக்குரியவர்களாகக் காட்டிக்கொள்ள விரும்பினார்கள். பேதுரு கூறுகிறார்:

“நீ மனுஷரிடத்தில் அல்ல, தேவனிடத்தில் பொய்சொன்னாய்.” (அப்போஸ்தலர் 5:4)

அடுத்து நடப்பது அதிர்ச்சியளிக்கிறது: இருவரும் விழுந்து மடிகிறார்கள். சபையிலிருந்த அனைவருக்கும் மிகுந்த பயம் உண்டாகிறது. இந்தப் பகுதி கேள்விகளை எழுப்புகிறது. தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பு ஏன் இங்கே இவ்வளவு நேரடியாகவும் கண்ணுக்குத் தெரியும்படியாகவும் இருக்கிறது? தேவன் ஏன் இந்த அளவிற்கு மிகக் கடுமையாகத் தண்டிக்கிறார்?

சபையானது மிகவும் புதியது, இன்னும் தன் அடித்தளத்தை அமைத்துக் கொண்டிருக்கிறது என்பதை நாம் உணர வேண்டும். தம்முடைய பரிசுத்தம் சமரசம் செய்ய முடியாத ஒன்று என்பதை தேவன் தெளிவுபடுத்துகிறார். சபை என்பது மத ரீதியான வெளிவேஷத்திற்கான இடம் அல்ல, அது சத்தியத்திற்கான இடம்.

இந்தக் கதை கிருபை என்பது ஒரு மலிவான கருத்து அல்ல என்பதைக் காட்டுகிறது. வல்லமையைத் தரும் அதே ஆவியானவர் பரிசுத்தமுள்ளவராகவும் இருக்கிறார். தேவன் தமது சபையை உற்சாகத்தின் மேல் மட்டுமல்ல, உத்தமத்தின் மேலும் கட்டுகிறார்.

இருப்பினும் இந்த அதிகாரம் முற்றிலும் இருள் நிறைந்தது அல்ல. அடையாளங்களும் அற்புதங்களும் பெருகினதையும், அநேகர் விசுவாசத்திற்குள் வந்ததையும் கூட நாம் வாசிக்கிறோம். பரிசுத்தமும் வளர்ச்சியும் ஒன்றோடொன்று இணைந்திருப்பவை.

ஒருவேளை இது நமக்கு ஒரு சங்கடமான கேள்வியை எழுப்பலாம்: தேவனுடைய பரிசுத்தத்தை தள்ளி, தேவனுடைய வல்லமையை மட்டும் நாம் விரும்புகிறோமா?

தேவன் பூரணமான மனிதர்களைத் தேடுவதில்லை. அவர் உண்மையான இருதயங்களையே தேடுகிறார்.

நீங்கள் உண்மையிலேயே இருப்பதை விட ஆவிக்குரிய ரீதியில் சிறந்தவராகக் காட்டிக்கொள்ள விரும்பும் பகுதிகள் உங்கள் வாழ்க்கையில் இருக்கிறதா? அவற்றை உங்களுக்கு வெளிப்படுத்தும்படி பரிசுத்த ஆவியானவரிடம் கேட்டு, அவற்றை தேவனிடம் ஒப்புக்கொடுங்கள்.