அது மிகவும் மோசமாக முடிந்திருக்கக்கூடும்!

ஒருமுறை, நாங்கள் ஒரு இசை நிகழ்ச்சிக்கு சென்று கொண்டிருந்தபோது, ஓட்டுநர்களுள் ஒருவர் தூங்கிவிட்டதால் வாகனம் மலையடிவாரத்தில் மோதியது. நல்லவேளையாக, வாகனம் சாலையின் மறுபக்கத்திற்குச் செல்லவில்லை, ஏனெனில் அது நடந்திருந்தால் கார் ஒரு பள்ளத்தாக்கில் விழுந்திருக்கும். அன்றைய தினம் ஒரு பெரிய விபத்திலிருந்து தேவன் எங்களை அற்புதமாய் காப்பாற்றினார், யாருக்கும் காயம் ஏற்படவில்லை.

நாம் "காப்பாற்றப்பட்டோம்" என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்தும்போது, இயல்பான கேள்வி என்னவென்றால், "எதிலிருந்து காப்பாற்றப்பட்டீர்கள்?", என்பதுதான்.

யாராவது நீரில் மூழ்கிக்கொண்டிருக்கும்போது நீங்கள் அவர்களைத் தண்ணீரிலிருந்து வெளியே இழுத்தால், அவர்கள் மரணத்திலிருந்து காப்பாற்றப்படுகிறார்கள். குத்துச்சண்டை விளையாடும்போது ஒரு சுற்றின் முடிவில் மணி அடித்தால், இன்னும் அதிகமாக அடி வாங்குவதிலிருந்து நீங்கள் காப்பாற்றப்படுகிறீர்கள்!

எனவே, இரட்சிப்பைப் பற்றிப் பேசும்போது, அதே கேள்வியை நாம் கேட்க வேண்டும்—எதிலிருந்து?

பாவத்தின் வல்லமையிலிருந்தும் தண்டனையிலிருந்தும் நாம் இரட்சிக்கப்படுகிறோம் என்று வேதாகமம் சொல்கிறது. அது ஒரு பிரபலமான வார்த்தை அல்ல, ஆனால் அது ஒரு உண்மையான வார்த்தை. பாவம் என்பது வெறும் "கேடான நடத்தை" மட்டுமல்ல. அது தேவனிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்ட நிலை. அது நம்மை கீழ்நோக்கி இழுக்கும் நீரோட்டம் போன்றது.

பவுல் எழுதியது, “அக்கிரமங்களினாலும் பாவங்களினாலும் மரித்தவர்களாயிருந்த உங்களை உயிர்ப்பித்தார்.” (எபேசியர் 2:1). பாவங்களினால் மரித்தவர்கள். போராடுபவர்கள் அல்ல. நோயுற்றவர்கள் அல்ல. மரித்தவர்கள். இது ஒரு சிந்திக்க வைக்கும் கூற்று.

ஆனால் இதோ ஒரு நற்செய்தி: தேவன் நம்மை அங்கேயே விட்டுவிடுவதில்லை.

மக்கள் தாங்கள் நலமாக இருப்பதாகக் கூறி அடம் பிடிப்பதை நான் பார்த்திருக்கிறேன்—“நான் நன்றாக இருக்கிறேன். எனக்கு இரட்சிப்பு தேவையில்லை.” ஆனால் உண்மை என்னவென்றால், நாம் அனைவரும் ஆழமான தண்ணீரில் தத்தளித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். இரட்சிப்பை நோக்கிய முதல் படி, அது நமக்குத் தேவை என்பதை ஒப்புக்கொள்வதுதான். நம்மால் நம்மை இரட்சித்துக்கொள்ள முடியாது. நம்மால் போதுமான அளவு அல்லது நீண்ட நேரம் நீந்த முடியாது. வெளியே இருக்கும் ஒருவர் உள்ளே கையை நீட்டி நம்மை வெளியே இழுக்க வேண்டும்.

இரட்சிப்பு என்பது பாவத்தின் வல்லமையிலிருந்தும் தண்டனையிலிருந்தும் நமது ஆவிக்குரிய மீட்பு ஆகும். அது தேவன் நமது குழப்பமான சூழ்நிலைக்குள் இறங்கி, "நான் உன்னைப் பார்த்துக்கொள்கிறேன்" என்று சொல்வதாகும்.

இன்றைய அதிசயம் சரியாய் இதுதான். தேவன், "நான் உன்னைப் பார்த்துக்கொள்கிறேன்" என்று சொல்வது.

நாம் ஒன்றாக ஜெபிப்போம்:

பரலோகப் பிதாவே, எனக்கு நீர் தேவை என்பதை நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன். என்னால் என்னை இரட்சிக்க முடியாது. நான் பாவம் செய்து சீர்குலைந்து போனேன் என்று அறிக்கையிடுகிறேன். என்னை நான் இருக்கும் இடத்திலேயே விட்டுவிடாததற்கு நன்றி. என் வாழ்க்கைக்குள் கரத்தை நீட்டியதற்காக நன்றி. எதிலிருந்து என்னை இரட்சித்தீர் என்பதைத் தெளிவாகக் காண எனக்கு உதவும், மேலும் என் இருதயத்தை நன்றியால் நிரப்பும். இயேசுவின் நாமத்தில், ஆமென்.