நீங்கள் உங்கள் பொறுமையின் எல்லையை எட்டும்போது

நேர்மையான தருணம்… இன்று மற்றொரு கார் என் மீது மோதுவது போல் வந்தது, நான் உள்ளுக்குள் பொறுமையை இழந்தேன். அந்த தருணத்தில் நான் சில வார்த்தைகளை பேசினேன், யோசித்தேன். இயேசுவிடம் மன்னிப்பு கோரிய பிறகு, அது என்னை உண்மையில் யோசிக்க வைத்தது.

ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் பொறுமையின் எல்லை ஒன்று உண்டு. உங்களின் எல்லை எது?

பொறுமை தீர்ந்து, வழிகள் மறைந்து, விரக்தி அதன் எல்லையை எட்டும் ஒரு தருணம் வருகிறது. சில நேரங்களில் வேலை செய்ய மறுக்கும் ரிமோட், போக்குவரத்தில் சிக்குவது அல்லது நிலையற்ற இணைய இணைப்பு போன்ற சிறிய விஷயங்கள், நாம் திடீரென்று ஒரு எல்லைக்குத் தள்ளப்படும் வரை குவியத் தொடங்கும் சிறிய எரிச்சல்களை உருவாக்கலாம்.

ஆனால் வாழ்க்கையும், பெரிய எல்லைகளை எட்டும் புள்ளிகளைக் கொண்டுவருகிறது: வேலையை இழப்பது. நாம் நேசிக்கும் ஒருவரின் மரணம். உடைந்த உறவுகள். நோய். நிராகரிப்பு. எதிர்காலத்தைப் பற்றிய நிச்சயமற்ற தன்மை. 

அந்தத் தருணங்கள் தேவன் எங்கே இருக்கிறார், ஏன் வாழ்க்கை இவ்வளவு பாரமாக உணர்கிறது என்று நம்மை யோசிக்க வைக்கும். ஆனால் பல ஆண்டுகளாக நான் கண்டுபிடித்த ஒன்று இதோ: எல்லைகளை எட்டும் புள்ளிகள் திருப்புமுனைகளாக மாறக்கூடும்.

வேதாகமம், தங்கள் எல்லைகளை எட்டிய மனிதர்களால் நிரம்பியுள்ளது. தாவீது தன் சொந்த பாவத்தினால் எல்லையை எட்டும் புள்ளியைச் சந்தித்தார். பேதுரு தன் தோல்வியின் எல்லையை எட்டும் புள்ளியைச் சந்தித்தார். எலியா சோர்வு மற்றும் பயத்தின் எல்லையை எட்டும் புள்ளியைச் சந்தித்தார்.

ஆயினும், தேவன் அவர்களை அங்கே சந்தித்தார்.

நாம் நமது எல்லையை எட்டும்போது தேவன் வழக்கமாக தம்முடைய ஆழமான கிரியையைச் செய்கிறார்.

நமது பலம் தீர்ந்துபோகும்போது, தேவன் உண்மையில் எவ்வளவு பலமுள்ளவர் என்பதை நாம் இறுதியாகக் காண்கிறோம். 

“என் கிருபை உனக்குப்போதும்; பலவீனத்திலே என் பலம் பூரணமாய் விளங்கும்” – 2 கொரிந்தியர் 12:9

வாழ்க்கையைத் தனியாகச் சுமக்க நான் ஒருபோதும் படைக்கப்படவில்லை என்பதை எல்லையை எட்டும் புள்ளிகள் எனக்கு நினைவூட்டுகின்றன. எல்லாவற்றையும் என்னால் தனியாகக் கையாள முடியும் என்ற மாயையை அவை அகற்றுகின்றன. என் பலத்தின் எல்லையை நான் எட்டும்போது, தேவனுடைய பலத்தைச் சார்ந்திருக்க நான் இறுதியாகத் தயாராக இருக்கிறேன்.

எனவே, இன்று நீங்கள் தள்ளப்படுவதாக உணர்ந்தால்—விரக்தி உங்களை எல்லையை எட்டும் புள்ளியை நோக்கித் தள்ளினால்—இதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்: தேவன் உங்கள் எல்லைகளால் வரம்புக்குட்பட்டவர் அல்ல.

உண்மையில், அவர் பெரும்பாலும் தம்முடைய மிகப்பெரிய கிரியையை அங்கேயே தொடங்குகிறார்.