முன்கூட்டிய செய்தி அறிவிப்பு!

1 இராஜாக்கள் 19ல் தீர்க்கதரிசியாகிய எலியாவுடனே மனதை ஆட்கொள்ளும் நம்முடைய பயணத்தின் கடைசி நாளை அடைந்திருக்கிறோம். எலியா களைப்படைந்தவனாகவும், பலவீனப்பட்டவனாகவும், மனச்சோர்வடைந்தவனாகவும், தன் உயிரை மாய்த்துக்கொள்ள விரும்புபவனாகவும் இருந்த நிலையிலிருந்து, மற்றொரு சவாலான, நீண்ட பயணத்திற்காகத் தேவன் அவனைப் பாலைவனத்திற்கு வழிநடத்தியபோது அவருடைய கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிந்து சென்றதை நாம் பின்தொடர்ந்தோம்.

இறுதியாக, எலியா தன் இலக்காகிய ஓரேப் பர்வதத்தை அடைகிறான், அங்கே ஒரு குறிப்பிடத்தக்க காரியம் நடக்கிறது:

“அப்பொழுது அவர்: நீ வெளியே வந்து கர்த்தருக்கு முன்பாகப் பர்வதத்தில் நில் என்றார்; அப்பொழுது, இதோ, கர்த்தர் கடந்துபோனார்; கர்த்தருக்கு முன்பாகப் பர்வதங்களைப் பிளக்கிறதும் கன்மலைகளை உடைக்கிறதுமான பலத்த பெருங்காற்று உண்டாயிற்று; ஆனாலும் அந்தக் காற்றிலே கர்த்தர் இருக்கவில்லை; காற்றிற்குப்பின் பூமி அதிர்ச்சி உண்டாயிற்று; பூமி அதிர்ச்சியிலும் கர்த்தர் இருக்கவில்லை. பூமி அதிர்ச்சிக்குப்பின் அக்கினி உண்டாயிற்று; அக்கினியிலும் கர்த்தர் இருக்கவில்லை; அக்கினிக்குப்பின் அமர்ந்த மெல்லிய சத்தம் உண்டாயிற்று. அதை எலியா கேட்டபோது, தன் சால்வையினால் தன் முகத்தை மூடிக்கொண்டு வெளியே வந்து, கெபியின் வாசலில் நின்றான். அப்பொழுது, இதோ, எலியாவே, இங்கே உனக்கு என்ன காரியம் என்கிற சத்தம் அவனுக்கு உண்டாயிற்று.” – 1 இராஜாக்கள் 19:11-13

இந்தச் சம்பவத்தில் எனக்கு மிகவும் பிடித்தமான விஷயம் என்னவென்றால், எலியா இன்னும் மிகவும் சோர்ந்து, மன அழுத்தத்தில், பயணத்தினால் முற்றிலும் களைப்படைந்து, தனிமைப்படுத்தப்பட்டிருந்த நேரத்தில் தேவன் தம்மை அவனுக்கு வெளிப்படுத்துகிறார்.

சில நேரங்களில் தேவனிடமிருந்து பெற்றுக்கொள்ள வேண்டுமென்றால், நாம் சரியான சூழ்நிலையை உருவாக்க வேண்டும், ஒரு "பரிசுத்தமான" மனநிலையில் இருக்க வேண்டும், மேலும் தேவன் செயல்படுவதைக் காணப் பெரிய விசுவாசத்தைக் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்று நாம் நினைக்கலாம்.

ஆனால் இங்கே, உடைந்துபோய், போராடிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு மனிதனிடம் தேவன் சமீபமாய் வருவதைக் காண்கிறோம். எலியா மிகவும் பலவீனமாக இருந்த, அவனுடைய பாதுகாப்புகள் அனைத்தும் தகர்ந்திருந்த, அவனுக்கு என்று எந்தச் சொந்த யோசனையும் இல்லாத ஒரு நேரத்தில் தம்மை வெளிப்படுத்துகிறார். அந்த முழுமையான சரணடைதலின் இடத்தில், தேவன் “இங்கே என்ன செய்கிறாய்?” என்ற ஒரு தனிப்பட்ட கேள்வியோடு அவனிடம் சமீபிக்கிறார்.

அதன் பிறகு, எலியா தேவனிடம் தன் இருதயத்தை ஊற்றி ஜெபித்தவுடன், பயணத்தின் அடுத்த பகுதிக்குத் தேவையான நடைமுறைக் கட்டளைகளை அவனுக்கு வழங்கி அவனை வழிநடத்துகிறார்.

எலியாவின் தனிமைக்கான காலம் முடிவுக்கு வந்தது. அது அவனுக்கு மிகவும் தேவைப்பட்ட ஒரு காலக்கட்டமாக இருந்தது, ஆனால் எலியா (அல்லது நாம்) என்றென்றைக்கும் தனிமையில் இருக்க வேண்டும் என்று தேவன் விரும்புவதில்லை. இறுதியில், மற்ற விசுவாசிகளுடன் கூடி வாழ்வதற்கும் ஆராதிப்பதற்குமே நாம் அழைக்கப்பட்டிருக்கிறோம் (எபிரெயர் 10:24).

இந்த வாரம் உண்மையிலேயே ஒரு ஆசீர்வதித்த பயணமாக இருந்தது, இது உங்களுக்கு எவ்வாறு உதவியது அல்லது தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது என்பதை அறிய நான் விரும்புகிறேன். முந்தைய நாட்களின் செய்திகளை நீங்கள் தவறவிட்டிருந்தால், அவற்றை நீங்கள் இணையதளத்தில் காணலாம்.